Niemand in het bijzonder (2017)

In ‘Niemand in het bijzonder’ zien we verschillende perspectieven op dezelfde werkelijkheid. Ieder ziet wat hij wil zien en denkt dat dat de waarheid is. Gaandeweg het stuk blijkt deze waarheid echter niet te bestaan. Zeker weten blijkt een valkuil, niets blijft immers zoals het was. Alles verandert. Altijd. Wegkijken, ontkennen of vluchten, niets werkt. Vooral angst niet. Angst maakt de personages krampachtig waardoor ze steeds meer verliezen; hun onschuld, onbevangenheid en daarmee uiteindelijk zichzelf.